7 juli 2013Hans-Café-1

Welkomstwoord door Hans Feddema, initiatiefnemer

Welkom allen, voel je thuis, zo dicht op elkaar met dertig man heeft ook iets knus. Bovendien kunnen we in de pauze en daarna wat stappen in m’n grote huis, al of niet Afrikaanse-Aziatische artefacten bekijkend. Thee en op aanvraag koffie zijn er. Ieder helpe zichzelf, en Kee speciaal bedankt voor haar cake, als man lukt zoiets mij niet, ook al kocht ik ook wat lekkere dingen en hebben we straks een borrel bij de schilderijen van de expositie van Leidse kunstenaars beneden of buiten zittend tegen de boompjes.

Naast ontmoeting gaat het vandaag om uitwisseling van gevoelens naar aanleiding van de inleiding van mede-initiatiefnemer, filosofe Tania Meira, over het taoïsme. Ik zeg het uitdrukkelijk zo, want we zijn meer dan onze gedachten, meer dan ons brein, meer ook dan onze ik-beelden, nodig voor onze diverse rollen in het leven, en het universum is – ik zeg dat met een knipoog naar het materialistische paradigma – meer dan een natuurkundig proces.

Leidse media spraken van een Doorstart van het Filosofisch Café in Leiden. Ik nam deel aan het  vorige, toen in Café Einstein. We zijn er dankbaar voor, maar we gaan het ook eigentijdse accenten geven. Als het waar is wat Eckhart Tolle zegt, dat de mens zijn eigen essentie is vergeten, namelijk het zijn van puur bewustzijn, en dat hij zich te veel vereenzelvigt met zijn denken, dan moeten we dat in onze thema’s niet vergeten Ook als we over het hoofd zien dat geluk in onszelf zit. En ook als behalve het ‘ik denk, dus ik besta’ in de samenleving het ‘ik heb, dus ik besta’ te veel gaat domineren. En zelfs als we vinden dat er in onze stad te weinig bezieling en te weinig liefde of ubuntu (verbinding) is, wie weet dat we als Filosofisch Café daartoe indirect een impuls kunnen geven.

We beogen niet een mentaal navelstaren, maar meer een dienstbaar en via uitstraling elkaar bijstaan in de kunst van het leven. En vooral ook hoe in onze innerlijke kracht, ki of ziele-energie te komen. Energie? Er is nog veel vereenzelviging met het uiterlijk/materiële, zelfs in de religie met de buitenkant, maar de laatste tijd gaan we inzien – ook door mensen als  Einstein, Carl Gustav Jung, Joseph Campbell en Pierre Teilhard de Chardin, dat dingen, ja alles en ook wij, tevens een innerlijke dimensie hebben naast het uiterlijke, of anders gezegd, dat het aankomt op het innerlijk en uiterlijk leven als workshop – ‘that (life) is where the action is’, en het leven vier bestaansniveaus kent, namelijk het fysieke, het rationele, het spirituele en het emotionele, welke laatste in onze cultuur, ook op scholen, stiefkind is helaas, en dat er daardoor sprake is van veel desoriëntatie en zelfvervreemding of het uit-balans-zijn, ook als we die vier niveaus te weinig op elkaar afstemmen of zelfs een of twee ervan vergeten te ontwikkelen, ondanks het feit dat Socrates ons het ‘Ken jezelf’ voorhield. Thomas: Logion zegt: “Als je jezelf niet kent, ken je niets.”

Het is de verdienste van de kwantumfysica geweest, dat zij via onderzoek  heeft kunnen aantonen dat alles met alles verbonden is en dat wij zoals we hier zitten één zijn. Niets is uitsluitend een deel en evenmin uitsluitend een geheel. Maar dat alles zowel een deel als een geheel is, zoals de zee (god/God/hetgoddelijke) en de golven (wij mensen). En dat onze cellen gevoelig zijn voor informatie uit het geheel en met name dat alles energie en – wat vaak vergeten wordt – bewustzijn is, dus in wezen energie van het goddelijke of van de Liefde, die ons uitnodigt om te worden wie we werkelijk zijn als mens om zo als mystici (Ton Roumen, De moderne mens zal mysticus zijn, 2012) de dans van de evolutie mee te dansen.

Die ontdekkingen lijken een aanwijzing dat we anno 2013 midden in een cultuuromslag zitten, waarin we (crisis of niet) oude overtuigingen en sleetse dogma’s aan het loslaten zijn en proberen blij en bezield te leven. Welnu, als er zo’n cultuuromslag gaande is, mede omdat de tijd ons dwingt om samen te werken, om te kiezen voor liefde en om uit onze beperkende op angst en afscheiding gebaseerde overtuigingen te stappen, dus als er van zo’n omslag sprake is, hoe subtiel ook of nog slechts als onderstroom, dan lijkt het dus alleszins zinnig om hieraan vanuit Leiden een bijdrage te leveren. Hiermee en met het aansteken van een kaars verklaar ik ons Filosofisch Cafe Leiden voor geopend/heropend.